محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 119

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

نگردد « 1 » . بيستم جمهوريّه‌اند اين‌طايفه مذاهب وعقايداكثر طوايف صوفيّه را درهم آميزند ، وگويند : هيچ چيز را در دنيا بد نبايد گفت ، بلكه همه را دوست بايد داشت ، زيرا كه در هر كس و در هر چيز جزوى از اجزاى الهى هست ، وگويند : كفر واسلام ، و حلال و حرام ، وابراهيم ونمرود ، و موسى وفرعون ، ومحمّد وابو جهل ، وعلى وابن ملجم ، وحسين ويزيد ، ومطيع وعاصى ، وظالم ومظلوم ، وموحّد وملحد همه خوبند ، و تمام را نيك دانند ، و چون نصارى سگ و خوك و ساير چيزهائى كه در شريعت نجس است پاك دانند ، و هيچ كس را بر هيچ كس نامحرم ندانند ، در جبر وتشبيه وتجسيم و صورت ، ورؤيت ووحدت وجود مبالغهء تمام دارند . وپيشتر مذكور شد كه : اصل مذهب صوفيّه دو مذهب بوده و باقى فروع آن دو مذهب است ، و ظاهر آن است كه بيشتر فروع آن دو مذهب منقرض شده‌اند ، واكثر صوفيه كه امروز هستند جمهوريّه‌اند . وايشان از هر فرقه از فِرقِ صوفيه چيزى كسب كرده‌اند ، وعقايد ومذاهب‌وقبايح ايشان را درهم آميخته‌اند ،

--> ( 1 ) - حديث الشيعة : 588 .